İsâ Âsi

Biz tutunamayanların çocukları
Yani dedesi çiftçi olanlar
El yordamıyla ev kuran annelerin
Kavruk yüzlü mahzun çocukları.

Biz bu dünyada çok yandık
Kandık, kandırıldık, yanıldık.
Güzellemesine inanıp bürokrasinin
Dedemizi okul gezilerinde tanıdık.

İki ara bir dere nereyse
Hep oraya mahpus nedense
Bir türkü gibi işlenmiş
Hüviyet oldu dilimizdeki beste.

Evet bugün bir isyanın arefesinde
Sessiz fikirlere sürülmüş gizli
Kendinde tohumunu arayan adamların
Kavga gibi aşkları var yüreğinde.